Mijn passie voor de zorg begon al op jonge leeftijd. Mijn moeder zei het vroeger vaak: "Jij gaat later in de zorg werken." Als kind mocht ik tijdens haar werk op de knopjes van de tillift drukken, en misschien heeft dat wel de basis gelegd voor mijn keuze. Toch ging mijn pad niet in één rechte lijn. Na de MAVO heb ik vijf verschillende MBO-opleidingen geprobeerd, zonder er één af te maken. Op mijn 23e besloot ik het anders aan te pakken en begon ik aan de opleiding Verzorgende IG (VIG). Daarna volgde ik MBO-V en uiteindelijk HBO-V.Nu werk ik als wijkverpleegkundige, maar ik ben nog steeds niet uitgestudeerd. Voor mij is leren een doorlopend proces. Ik blijf mezelf ontwikkelen, niet alleen om beter te worden in mijn vak, maar ook om een voorbeeld te zijn voor anderen die twijfelen of zij hun doelen kunnen bereiken. Het maakt niet uit hoe je begint, het gaat erom dat je blijft doorzetten.Met brede ervaring in de thuiszorg, het ziekenhuis, de psychiatrie en verpleeghuizen, werk ik elke dag met dezelfde gedrevenheid als toen ik begon. Ik hou van mijn vak, van de afwisseling en van het contact met mensen. Mijn reis in de zorg is nog lang niet voorbij, en ik kijk uit naar alles wat er nog op mijn pad komt.