Her şey bir tuşa basmakla başladı. Bir parmağın dokunduğu minik bir deklanşör. Sonra küçük karelere sığdırdım hayatları. Kocaman gülümsemeleri de dahil ettim vizörden baktığım dünyaya. Görünmeyeni görünür kılmak, görüneni anlamlandırmaktı tüm uğraşım. Uzaktakini yakın ettim lenslerle ara ara, hızlı akarken hayat enstantanelerle durdurmaya çalıştım. En karanlıkta bile kuytularda kalmışlara diyaframlarımı sonuna kadar açtım, siz de varsınız dedim. Ve tüm flaşlarım birbirine “sen yanmazsan, ben yanmazsam, biz yanmazsak nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa” diyerek yol gösterdi bana. Gülümsediğinizde haber verin, gelip sizin için an’ı durdurmak benim işim. Varsa bir kahvenizi de içerim. Bu arada neyin fotoğrafını çekiyorum, neleri fotoğraflaştırıyorum? - Yeryüzünde çekemeyeceğim bir fotoğraf yok. Bana bir fotoğraf makinesi verin, tüm an’ları gözünüzün önüne sereyim.