Als vader van 2 zoons (en als docent) ben ik erg betrokken bij de vormgeving van het onderwijs. Het bepaalt immers mede hun toekomst. Mijn zoons zijn totaal verschillend en leren ieder op hun eigen wijze. Het zou ideaal zijn als het onderwijs aansluit bij deze persoonlijke manier van leren.In een droom bekijk ik een online portfolio van school waarin staat wat ze geleerd hebben, welke extra competenties ze hebben opgedaan en hoe ze deze kunnen inzetten. Ook zie ik wat ze nog moeten leren welke lesstof ze moeilijk vinden. Best handig! Zodoende weet ik wat we thuis nog kunnen oefenen en ik kan mijn zoons uitleggen “waarom” ze iets moeten leren. Bovenstaande geeft me grip op zowel het leerniveau als de motivatie en daarop kan ik inspelen. ICT helpt hierbij. Iedereen waaraan ik mijn droom vertel, vindt het ook een goed idee, inclusief de school van mijn zoons. De vraag is dan “waarom werken we niet allang op deze manier”? Op verschillende MBO-HBO instellingen, heb ik inspirerende initiatieven gezien van het daadwerkelijke toepassen van ICT tijdens de lessen. Hoe bijvoorbeeld het e-portfolio tot stand komt, is er eentje van. De student bouwt een online portfolio op van opgedane kennis en ervaringen waarbij een bijvoorbeeld een kwalificatiedossier of een eindterm als richtlijn geldt. De student is volledig betrokken door het zelf samenstellen van het portfolio en de docent kijkt online mee en geeft tips en aanwijzingen. Samen zien de student en docent aan welke competenties nog gewerkt moet worden, voor het examen. Dit heeft weer een effectiever gebruik van de tijd tot gevolg. Inmiddels zijn er allerlei varianten hierop in gang gezet. Laten we die voorbeelden verzamelen en delen.Deze missie kan niet zonder het enthousiasme van studenten, docenten, onderwijsmanagers en bestuurders. Daarom daag ik je uit om samen met mij de missie concreet vorm te geven. Doe je mee?