Ik ben universitair docent psychologie aan de Open Universiteit, waar ik les geef in psychologische gespreksvaardigheden en onderzoek doe naar de Perceptual Control Theory (PCT: Powers, 1973). De PCT is een wetenschappelijke theorie vanuit de cybernetische traditie die functioneel uiteenzet hoe mensen (en andere levende organismen) handelen om hun perceptie te controleren. Dat wil zeggen: we zijn er als mens op gericht om onze ervaring zo te laten zijn als we willen dat die is. Als er verschil is, dan handelen we om dat verschil te verkleinen of we passen onze doelen aan. Het klinkt simpel en sluit intuïtief aan bij hoe veel mensen denken over hoe we werken. Dat is mooi, want dingen die kloppen zijn vaak simpel. Vreemd genoeg geldt dat niet als stelregel in mijn vakgebied, de psychologie, waarin vaak ingewikkelde constructies worden bedacht om in stand te houden wat niet klopt en om te verhullen wat we allemaal niet begrijpen. PCT gaat uit van eenvoudige principes zoals controle, conflict, reorganisatie. Die principes kun je uitwerken en toepassen in veel verschillende contexten. Zoals in psychotherapie, waarin de transdiagnostische gespreksmethode Method of Levels (MOL) vanuit slechts twee doelen van de therapeut (de cliënt laten praten over het probleem waar hij mee zit en verstoringen opmerken terwijl hij dat doet) verandering kan bewerkstelligen terwijl de cliënt zelf de controle houdt over zijn proces. Die eenvoud staat in sterk contrast met veel therapeutische vaardigheden die een psycholoog in haar carrière kan opdoen: intakes, diagnostiek, exposure protocollen, CGT-huiswerk, EMDR-vaardigheden, allemaal op maat gemaakt per stoornis. Psychologie is een prachtig vak maar we zijn de draad kwijt van wat werkt en wat belangrijk is. Daardoor lijken de dingen ingewikkelder dan ze zijn. Samen met de leden van de International Association for Perceptual Control Theory (IAPCT.org) streef ik ernaar PCT breder op de kaart te zetten en samen met Warren Mansell (Manchester University) probeer ik de MOL breed toegankelijk te maken voor een internationaal publiek. En met reisschrijver Joost Smets en ons gezin reis ik als het even kan in een VW T4 naar het Oosten en denk en schrijf over de wereld.Voel je vrij om contact te leggen als je denkt dat onze doelen op dezelfde lijn liggen en we wat van elkaar kunnen leren.