Urodziłem się w Bytomiu, ale nie jestem Ślązakiem, tylko potomkiem Kresowiaków ze wschodnich województw II RP. Swoją edukację związałem z historią, lecz zamiast brodzić w pożółkłych fascykułach lub przywdziać polityczny garnitur, zdecydowałem się na wzór Victorii - ostatniego okrętu z floty Magellana, obrać własny kierunek.Dzielę się z widzami i czytelnikami własną wizją świata. A jest to wizja niegasnącej ciekawości, dziecięcej naiwności, apetytu na życie i tolerancji na różnorodność. Jest to też wizja niezmącona ciemnotą. Bywam do tego koneserem starego stylu i dobrego gustu, a także satyrykiem. Drzemie we mnie dusza małego Stańczyka. Bo najgorsze to popaść w nadmierny akademizm niezależnie od dziedziny.Każdy dzień to święto życia, bo cóż mamy ponad ten świat? Urodzić się i umrzeć Polakiem to przecież nic specjalnego, ale co robić w międzyczasie? - oto pytanie. Kolekcjonowanie precjozów nie wydaje się być zajęciem godnym dojrzałego człowieka. Ciśnięcie kitu też nieszlachetne. Spacerujmy więc i odkrywajmy z dziecięcą naiwnością świat na nowo. Czy nadal potrafimy to zrobić? Cofnijmy się w czasie do dawno minionego wieku pary. Na podwórko gdzie dorastał Kazimierz Kutz. Zajrzyjmy do wnętrza pałacowych oranżerii Liechtensteinów, w których kwitną cytrusy i palmy. Do pachnących goździkami sklepów kolonialnych w Porto, umeblowanych ciężkim palisandrem. Na arabskie bazary gdzie bulgocze sisza.Wsiądźmy do zabytkowego pociągu i zanocujmy w starym hotelu gdzie bywali Leslie Nielsen i Chevy Chase. Zanurzmy palec w wytrawnym winie, zapalmy grube cygaro i nakręćmy na ręku srebrny zegarek. Przywdziejmy dżinsową kurtkę i schowajmy swą turecką szablę. A wszystko to, co widzielim, zjedlim i wypilim, w księgi potem umieścilim. I ogień rozpalilim głęboką zimą w Kazimierzu Dolnym.Marcin Górecki