Iets willen maken is de eerste drijfveer van een kunstenaar. Je wilt iets maken omdat je iets hebt gezien of meegemaakt dat je wilt delen. Of omdat het materiaal je uitdaagt. Ernst, spel, plezier, frustratie, het is allemaal onderdeel van het proces van het maken. Spelen met materiaal, orde aanbrengen, is een vorm van denken. Dat deze spelende, onderzoekende vorm van denken de mens eigen is, wordt elke keer bevestigd door de kinderen voor wie ik samen met mijn collega's Ateliers maak. Het is een vorm van denken waaraan zij grote behoefte hebben: zelf weten, zelf proberen, zelf oplossingen bedenken, zelf besluiten of het 'goed' is of 'af' of niet. Goed kijken, vanuit alle kanten bekijken. Luisteren naar wat anderen zien in jouw werk, naar wat het teweeg brengt. Deze Ateliers dragen onmiskenbaar bij aan de ontwikkeling van kinderen (en volwassenen). Samen met mijn collega-kunstenaars van Lijm-lab maak ik ateliers op scholen en in buurten, waar we met hoofd, hart en handen nadenken over de vraagstukken die ons bezighouden.