Na de laffe steekpartij in 2017-2018, toen diverse messen uit mijn rug moesten worden verwijderd, was ik ziek, kapot en stomverbaasd over hoe mensen kennelijk kunnen zijn. Werken ging niet meer, maar ziek wilde ik niet zijn en afhankelijk van een uitkering al helemaal niet. Een Sabbatical Voor Onbepaalde Tijd werd het dus. Lekker even helemaal niks. Of eigenlijk: lekker veel, maar alleen de écht mooie dingen des levens en geen enkel risico meer op sluipende huichelaars en achterbakse egoïsten. Nu, bijna drie jaar later, weet ik het zeker: ik ga niet meer werken voor mijn geld. Ik ben on FIRE. Financial Independence, Retire Early; ik wist niet dat het zo heette maar ik doe mee! Kleine en grote gelukjes, met ondernemerschap, beleggingen en een beetje onroerend goed, moeten mijn nieuwe keuze mogelijk maken tot in lengte van dagen. Ik leef bewuster, gezonder en intensiever dan ooit. Heb tijd en zin in uitstapjes, vrienden helpen en leuke ontmoetingen. En verder zien we wel. Werk ze allemaal!

Stichting De Stilte Verbroken stelt zichzelf ten doel om misbruik binnen de sport uit te bannen. Dit doen we door de problematiek - veelal met kwetsbare kinderen en afhankelijkheidsrelaties - bespreekbaar te maken en clubs, sporters en andere betrokkenen te helpen een veilig sportklimaat te realiseren. Omdat zorgeloos sporten vanzelfsprekend moet zijn.

Ruim twee mooie jaren was ik directeur bij Betaald Voetbal De Graafschap. Na bijna 25 jaar commercieel vrijwilliger te zijn geweest en in 2014 ook aandeelhouder te zijn geworden, toen de club bijna verzoop in de financiële en bestuurlijke malaise, werd mij gevraagd te komen helpen. Mijn ervaring en expertise in management en marketing moesten de club helpen weer stabiel en gezond te worden. Ik stelde mezelf ten doel om vooral meer eerlijkheid in de club te brengen, iets wat op diverse plaatsen onthutsend ver te zoeken bleek. Wat stond er veel scheef! En wat was er veel te doen! Eerlijk en transparant prijsbeleid voor sponsoren. Gelijke beloningen voor vrijwilligers en oud-bestuurders. En minder hebzucht en egoïsme op en rond de werkvloer. We deden het toch voor de club? Ik dacht zelf het goede voorbeeld te geven; halveerde mijn salaris en zag af van alle bonussen, vergoedingen en extra’s. Ik ging heel veel uren draaien, bergen verzetten. Hoopte dat goed voorbeeld zou doen volgen. Maar dat was naïef. Enkele collega's bleken meer Achterbaks dan Achterhoeks. Ze klaagden steen en been over het absurde salaris en divagedrag van de nieuwe directeur. En terecht. Maar hem aanspreken, neuh... Dus dat deed ik, netjes en rechtstreeks. Maar ineens las ik in de krant dat ik problemen zou maken, dat ik mijn werk niet goed zou doen en uiteindelijk zelfs dat ik (ja, ik!) te duur en geldbelust was. Niets bleek meer wat het was. Doodziek was ik er van, letterlijk. Daarom een sabbatical. De clubliefde is er nog steeds en ik weet dat de meeste collega’s bijzonder fijne mensen zijn die hard werken voor de club. Om over de vele vrijwilligers, supporters, sponsoren en financiers nog maar te zwijgen. Ik hou zielsveel van de club, en dat zal nooit veranderen. Maar de illusie om er eerlijkheid en oprechtheid in te brengen, die laat ik varen. Ik ben weer gewoon supporter. De misselijkmakers, die ontloop ik wel voortaan. En ik geniet van wat echt belangrijk is in het leven. Heerlijk!

Na al bijna 25 jaar gepassioneerd supporter en vrijwilliger te zijn geweest bij De Graafschap, mocht ik me sinds juni 2015 ineens fulltime gaan bezighouden met 'de mooiste club van Nederland'. Ik heb er de tijd van mijn leven gehad, eerst als marketing directeur, daarna als directeur commercie en marketing. Ik heb de club weer financieel en bestuurlijk gezond zien worden, supporters zien terugkeren en commercie zien groeien. Degradatie en promotie meegemaakt. Een rechtszaak tegen de KNVB gevoerd in 2016 en het landskampioenschap van Ajax verpest zien worden door 'onze' Bryan Smeets. Het waren fantastische jaren, met dieptepunten maar vooral veel hoogtepunten. Mooie mensen ontmoet, dingen meegemaakt die niemand anders meemaakt. Helaas liep mijn bestuursperiode nogal akelig af. Zie ook de toelichting bij mijn sabbatical. Maar ik ben en blijf zeer dankbaar voor deze bijzondere periode in mijn leven. En supporter van De Graafschap, dat blijf je ook levenslang.

Hoe gelukkig ik ook was als zelfstandige met mijn bureau 1326, ik kon de verleiding niet weerstaan toen ik in 2011 door de CEO himself werd gevraagd om terug te komen bij Reed Business om leiding te gaan geven aan de drie horecamerken Misset Horeca, Misset Catering en Snackkoerier. De laatste twee had ik al eerder onder mijn hoede, nu mocht ik dus het hele horecacluster gaan 'doen'. Samen met een fantastisch team en een directie die het lef had om te veranderen, hebben we veel bereikt: Top 100's neergezet, veel nieuwe events bedacht en uitgevoerd en stevig gepionierd met online en social.

Een vliegende start dankzij de afgelopen 3 jaar in de logistieke sector, waar veel behoefte bleek aan praktische ondersteuning in marketing en communicatie. Ook samenwerkingen met de internetbureaus Redkiwi in Rotterdam en A&M Impact in Doetinchem bleken een directe garantie voor opdrachten en nieuwe ervaringen. Toen eind 2009 mijn oude liefde Reed Business zich meldde om in te stappen in een baanbrekende samenwerking met de Rabobank voor een startersplatform onder de naam 'ikgastarten.nl', hoefde ik niet lang na te denken. Helaas had ik vanaf toen nog maar weinig tijd over voor mijn eerder genoemde opdrachten.

Samen met compagnon Tom Schreuder startte ik in 2006 met uitgeverij Basta Publishers BV, met vakbladen voor logistiek managers en later ook de transport- en verpakkingsbranche. Een enerverende tijd, waarin ik niet alleen de mooie maar soms ook harde lessen van het ondernemen heb geleerd, maar ook heb ontdekt dat de wereld van transport en logistiek enorm veelzijdig, dynamisch en zelfs gewoon leuk is!

In 1989 kwam ik als stagiair aanwaaien bij vakblad Misset Horeca. Na allround redacteur, economisch redacteur en vervolgens chef-redacteur te zijn geweest bij Misset Horeca, kon ik in 2001 aan de slag als hoofdredacteur van het maandblad Misset Catering. Korte tijd later kreeg ik ook het fenomeen Snackkoerier (lijfblad voor de fastservice sector) er bij.