Sinds ik ben goed gekeurd om dingen te doen die goed en zinvol voor me zijn (ik ben afgekeurd voor regulier werk), wil ik graag op plekken mijn verhaal delen zodat anderen er van kunnen leren. Het gaat om een verhaal over hoe een hulpverlener zelf werd getroffen door psychische klachten en hersenletsel. Onder t mom ‘Als ik toen geweten had wat ik nu weet had ik het heel anders gedaan.’ Echter: achteraf is t alleen mooi wonen hè.. Ik heb een basisverhaal en kan en wil op een aantal onderdelen dieper in gaan. indien wenselijk. Deze kan ik van 2 kanten belichten, nl. vanuit mijzelf als professional en vanuit de patiëntkant. Denk aan rouw- en verliesverwerking, acceptatie, de invloed op het lijf, zelfbeeld, invloed op en van anderen, afgekeurd worden, medicatie, mijn zelfbeeld, mijn veranderende rol, zelfliefde, bewustzijn, angst, veranderingen, breuk in de levenslijn, seksualiteit en intimiteit,, invloed van middelen, neuroplasticiteit enz. Mocht je graag willen dat ik dit verhaal kom vertellen, stuur me een mailtje: nikkie.van.lankvelt@gmail.com. Ik kom graag :) (al heb ik wel mobiliteits- en vermoeidheidsissues). Ik doe het vrijwillig, tegen reiskostenvegoeding. Chocola als bedankje (puur met noten bijvoorbeeld) mag altijd :) Via livestream kan ook. Wellicht tot spreeks/berichts/ziens!

Bij deze organisatie, die gespecialiseerde geestelijke gezondheidszorg aanbiedt, ben ik in maart 2012 begonnen als flexer. Ik kwam op verschillende afdelingen in Nijmegen, Arnhem, Ede, Wolfheze en Tiel. Binnen korte tijd werd ik vaste flexer op de Winkler Kliniek Wolfheze, waar ik nog steeds werk. Hier werk ik met mensen die te kampen hebben met de gevolgen van een Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) en daarnaast andere (veelal psychiatrische) problematiek zoals depressies, angststoornissen, verslaving en autisme. Deze doelgroep ligt me nauw aan het hart, doordat ik in eigen kring en uit eigen ervaring weet hoe kwetsbaar hersenen kunnen zijn en wat gevolgen van hersenletsel kunnen doen. Ik ben erg voor de herstelvisie en werk vanuit deze principes. Cursussen die ik voor dit werk gedaan heb:- Bedrijfshulpverlening incl EHBO en reanimatie: dit is een verplicht onderdeel en dient jaarlijks herhaald te worden- Trifier (de-escalerend werken en agressiehantering): regelmatig heb ik bij- en nascholing, omdat dit een belangrijk onderdeel van mijn werk is- Medicatiecursus: voor het verstrekken van medicatie had ik deze cursus nodig. Ik ben op de hoogte van allerlei soorten en toedieningsvormen van medicatie - Motiverende gespreksvoering: erg belangrijk om aan te sluiten bij mensen en dit bewust en constructief in te zetten- Werkbegeleiderscursus: ik begeleid regelmatig stagiaires en leerlingen, ik vind het erg leuk om mijn gedrevenheid te gebruiken om de kneepjes van mijn vak over te brengen- Systematisch Rehabiliterend Handelen (SRH): aansluiten bij de wensen, krachten en vaardigheden van de mensen waarmee ik werk ik erg belangrijk. Hiervan werd ik me wederom bewust door deze cursus. Ook kreeg ik handvatten aangereikt om dit nog beter te doen- Didactiek: ik ben verantwoordelijk voor het onderwijs aan mijn directe collega's en behandelaars. Erg leuk om te doen!Daarnaast help ik collega's bij het opstellen van methodische plannen.

Ik ben werkzaam binnen de GGZ op een afdeling langdurige zorg voor volwassenen. Ik begeleid en ondersteun mensen, die zich in onze samenleving niet alleen staande kunnen houden en die aangewezen zijn op professionele hulp en begeleiding. Hun behoefte aan begeleiding en zorg is vaak complex: een psychiatrische aandoening, werkloosheid en sociaal isolement. Ik begeleid mensen in hun herstel: een eigen proces waarin iemand weer geloof gaat krijgen in zichzelf en het leven. Vaak werkt het goed als anderen, zoals familie, vrienden, kennissen en professionals, hierbij begeleiden. Hierbij (samen) naar kansen en mogelijkheden kijken, is erg belangrijk.

Hallo allemaal,Inmiddels ben ik 31 jaar, reizen, werkervaringen en persoonlijke ervaringen verder. Ervaringen als agoog, ervaringen als patiënt. Dit maakt dat ik een goede schakel kan zijn tussen verschillende partijen. En juist dit wil ik graag inzetten de komende jaren, omdat ik denk dat ik hiermee een waardevolle bijdrage kan leveren aan de wereld waarin we leven. Ik heb een burn-out, depressie en hersenbloeding gehad. Een heftige tijd, voor mezelf en mijn omgeving. Echter ben ik ook blij dat ik hem meegemaakt heb. Het heeft me veel geleerd, over mezself en de wereld om me heen. Met al deze leerwinst, zoek ik een nieuwe werkplek. Op het RIBW ben ik geweest, 1u per week, om te ervaren hoe me dat afging. Het contactg met de mensen vond ik heel fijn, de plek (Hatert 1) was echt heel fijn. Ik heb echter wel gemerkt dat werken er (momenteel) niet (meer) inzit voor mij. Misschien in de toekomst weer. Nu eerst: verder herstellen en niks moeten! Sporten, rusten, mijn verhaal vertellen en voorlichting geven over hersenletsel :)

De kneepjes van het vak van sociaal ondernemer onder de knie krijgen. Samen werken we bottom-up aan een sociaal ondernemende samenleving. Samen sterker! Ik ben verbonden aan Wijkatelier Lindenholt, waar ik in de praktijk kan ervaren wat sociaal ondernemen is. Daarnaast krijg ik allerlei workshops en doe ik allerlei kennis en vaardigheden op voor het opzetten van projecten in het algemeen. Zodoende help ik zowel de wijk als mezelf verder.

Omdat ik een noodzakelijke werkstop van 3 maanden had bij Pro Persona, heb ik voor dit bureau gewerkt, dat mij uitzond naar allerlei plekken binnen de hulpverlening en zorg door heel Nederland. Flexibiliteit en aanpassingsvermogen waren hierbij belangrijke speerpunten.

Dit bureau zond mij uit naar allerlei plekken binnen de hulpverlening en zorg door heel Nederland. Ik heb gewerkt met dak- en thuislozen, lichamelijk, geestelijk en sensorisch beperkte mensen, autisten, ouderen, vluchtelingen, kinderen, jeugd, verlaafden, binnen de ggz, blijf-van-mijn-lijf-huizen enzvoorts. Doordat ik op veel verschillende plekken kwam, deed ik veel verschillende ervaring op.

Naast mijn studie SPH heb ik gewerkt op de afdeling Intensieve Zorg van het WoonZorgCentrum te Herten. Ik was hier oproepkracht en werkte op een afdeling waar dementerende ouderen gedurende de dag verblijven. Ik deed zowel activiteiten als ook ADL-verzorging.

Na mijn studie SPH heb ik hier een tijdelijke baan gehad, waarbij ik de jeugdhulpverlening ondersteund heb in het wegwerken van de wachtlijst. Ik werd gevraagd te ondersteunen tot de tijd dat ik naar India zou gaan. Ik heb geholpen met het verzorgen van indicaties, zodat de werkdruk minder werd.

Gedurende mijn studie SPH heb ik op verschillende plekken en binnen verschillende doelgroepen stage gelopen. Dit heb ik bewust gedaan, omdat ik graag veel verschillende dingen wilde zien, proberen en leren. Ook heb ik 3 maanden in het buitenland (Noorwegen) stage gelopen, bij een logeerhuis voor meervoudig beperkte kinderen. Ik heb van alle stages veel opgestoken en heb goed aan de competenties (op micro, meso en macro-niveau) gewerkt die ik diende te behalen, wilde ik mijn diploma krijgen.

Ooit ben ik gevraagd op 2 kinderen te gaan passen. Dit vond ik erg leuk om te doen, het was altijd een feestje voor de kinderen en voor mij als ik weer mocht komen. Van het ene adres kwam het volgende, en nog een, en nog een. Zodoende dat ik opgepast heb bij allerlei kinderen in de leeftijd van 0 tot 15 jaar. Op dit moment heb ik geen vast oppasadres, maar ben ik wel altijd bereid te vinden om mijn oppastactieken weer uit het stof te halen.

Naast mijn middelbare school, heb ik gewerkt in een boerderijwinkel, waar ik (zelfgeteelde) groenten en fruit verkocht, schoonmaakte, adviseerde, bestellingen verzorgde en maakte enzovoorts. In de tijd dat ik er werkte, was ik vegetariër en kon ik mijn kennis over koken zonder vlees goed gebruiken bij het adviseren van mensen. Klantgericht en duurzaam contact met klanten hebben, was ook een belangrijk aspect van mijn werk. Dit ging me goed af.