Morał? Nie, no, bez morału 🙃 ale mogę podsumować moje doświadczenie w ten sposób: można uciekać od pasji, ale ona i tak, prędzej czy później nas dogoni 😁**Story Time**Jako córka nauczycieli 👨‍🏫 za dzieciaka podjęłam decyzję: “nigdy nie będę uczyć”. Praca ta jest ogromnie odpowiedzialna, pochłaniająca mnóstwo energii i niestety bardzo niedoceniana (zarówno finansowo jak i w opinii publicznej). ❌ Po czym na studiach nie miałam wyboru, musiałam zrobić praktyki w liceum. W trakcie studiów korepetycje z angielskiego były najbardziej dostępną dla mnie formą zarobku. Po magisterce pomyślałam: “wreszcie koniec! Uciekam od edukacji!” I zaczęłam pracować w międzynarodowej korporacji. 📈Po dwóch latach, zapomniałam to wszystko. Sama z siebie zaczęłam angażować się w szkolenia nowych pracowników z naszego działu. Gdy otworzyły się dwa nowe stanowiska których głównym celem było prowadzenie szkoleń wstępnych pomyślałam: “To byłaby praca marzeń 🤩”. Postanowiłam zaaplikować. Przygotowując się do rozmowy kwalifikacyjnej zastanawiałam się dlaczego mieliby wybrać właśnie mnie 🤔. W ten sposób przypomniałam sobie o moim doświadczeniu od którego tak uciekałam całe życie.