ilk okuduğum kitaplardan birinde dogumgününe göre analiz yapılıyordu.hesaplama sonucunda "bilgiyi alan ve paylaşan" kişi çıktım.O zamanlar Ceylan bebe mağazaları vardı. Benimde 4 yaşlarında 1 oğlum vardı. Boşanmıştım. Ve işe başladım. Ögrenmeye açık, öğrendiğini paylaşmayı seven biri olduğumu farkettim. Kendimi tanımaya başladım. Çalıştıkça işimi sevdim. Sevdikçe daha fazla bağlandım.28 yıl oldu. Beni genç, dinamik, yeniliklere açık bir birey yaptı. İşimle ilgili her eğitime katılmaya, her bilgiyi kendimi geliştirebilecek bir fırsata çevirdim.Okudum, dinledim. çalışkan ve istikrarlı olmanın önemini gördüm.Beymen'de bilginin, gelişimin ve çağın hızına ayak uydurmanın önemini gördüm.Türkiye'de ki ilk şapka magazasının 6 yıl yöneticiliğini yaptım. yeni bir şey var etmenin heyecanıyla işime daha da sarıldım.Üniversite okuyamamanın yokluğunu, eksikliğini derinden hissettim. Bu açığı kapatabilmek için işimle daha güçlü bağ kurdum.İzmir...Alaçatı günlerim başladı. 4 yıl alaçatıda yine yepyeni bir konsept içinde kendimi buldum. İtalya ve İtalyan'ları her zaman çok yakın bulmuşumdur. Bazı şeyleri düzgün hayal etmek gerekirmiş.İtalya'ya gidemedim. Ama 8 yıl Maxmarada yöneticilik yapma şansı buldum.yeni deneyimlere yelken açtım.Hayat yaşamaya değer güzellikte.Soruyorum Bundan daha iyi nasıl olur.neler olur.Mağazacılık, perakende sektörü iyi ki var.Selma Güney