Vincent Zondag Email & Phone Number

Amersfoort, Utrecht, Nederland

Locatie Kokjesbongerd, onderdeel van Kwintes, heeft plek voor 25 mensen met psychosociale en psychiatrische problematiek, en kunnen op dit moment meestal niet geheel zelfstandig wonen.Als woonbegeleider op de Kokjesbongerd, hetgeen gelegen is in Amersfoort en onderdeel is van organisatie Kwintes (met diverse locaties in wel 4 provincies), begeleid en bied ik in een beschermde omgeving hulp aan bewoners/cliënten die daar vanwege uiteenlopende problematieken (meestal) voor langere tijd wonen.De dagelijkse werkzaamheden die ik als ‘Woonbegeleider’ (en als semi-ervaringsdeskundige) doe, zijn onder andere het begeleiden van bewoners/cliënten met dus uiteenlopende problematiek, zoals psychiatrische stoornissen, soms verslavingsproblematiek, persoonlijkheidsstoornissen, stoornissen in het autistische spectrum en Licht Verstandelijk Beperkten.Het gros van de bewoners is dus dusdanig vastgelopen in het leven, en vaak op meerdere leefgebieden, zoals onvoldoende zelfredzaamheid (bijvoorbeeld door door onvoldoende copingmechanismen), psychiatrische problematieken, schuldenproblematiek, dakloosheid, soms verslavingsproblematiek of het ontbreken van een sociaal vangnet. Dit maakt dat er meestal geen makkelijke oplossing, en aanpak is voor hun problemen.

Utrecht, Lange Nieuwstraat 119

15 maanden lang ging ik meestal met plezier, als begeleider op de afdeling Psychiatrie&Verslaving, P&V1, onderdeel van ggz-instelling Altrecht, naar mijn werk. Deze afdeling binnen Altrecht wordt/werd ook wel een (gesloten) ‘Dubbele Diagnose’ (DD) afdeling genoemd. Eventueel drankmisbruik en/of drugsgebruik, of beide verslavingen tegelijkertijd (in combinatie met diverse psychiatrische problematieken) van de daar opgenomen patiënten, mits hun gedrag niet al te gortig was, werd op deze afdeling gedoogd. Een patiënt met alcoholverslaving kon wel ten alle tijden worden verzocht, wanneer deze de afdeling weer wilde betreden, een zogenoemde BAC-waarde te laten bepalen. Een drugsverslaafde werd zo nu ad random, of periodiek verzocht mee te werken aan een zogenoemde (snelle) urine-drugstest.Helaas begon ik op deze afdeling steeds slechter gaan functioneren. Voor nadere uitleg hierover: zie het bovenstaande hoofdstuk!

'Detox' En 'Voortgezette Behandeling', Utrecht En 'Eijkman', Den Dolder

Ruim 1 jaar heb ik als groepsleider, naast mijn toenmalige fulltime baan bij P&V1 bij ggz-instelling Altrecht, in de flexpool van toenmalige Verslavingskliniek Victas gewerkt. Aldaar heb ik op verschillende afdelingen diensten gedraaid. Om me het een en ander eigen te maken wat betreft het werken met patiënten die zijn opgenomen in een dergelijke kliniek, heb ik diverse cursussen gevolgd met betrekking tot verslavingszorg, zoals het detoxen bij alcohol en diverse soorten drugs. Het afkicken van GHB bijvoorbeeld, wordt door een patiënt veelal als lastig en zwaar beschouwd. Door het toedienen van steeds lagere doseringen GHB, en daarbij rekening houdend dat er een bepaalde intervaltijd wordt gehanteerd, is het de bedoeling dat een patiënt dan langzaam kan afkicken. Door schade en schande aldaar ben ik toen wijs geworden om te kunnen accepteren dat het niet voor iedere patiënt weggelegd is om wellicht nooit geheel van zijn/haar verslaving af te komen.

Deze Klinische, Besloten Setting Is Sinds Medio Maart 2014 Definitief Gesloten.

Barentsz dat onderdeel was van ‘Divisie Aventurijn’ te Den Dolder van ggz-instelling Altrecht, was een van de weinige klinische, zogenoemde ‘besloten zorggroepen’ in Nederland waar jeugdigen met uiteenlopende (psychiatrische) problematieken werden opgenomen.Aangezien de psychiatrische problematieken bij deze jongeren best wel divers en vrij ingewikkeld waren, je veelal te maken had met opstandige jongeren/pubers, hetgeen natuurlijk ook wel passende is bij hun leeftijd, en deze instelling ‘dus’ geen gesloten karakter kende, was het best lastig om een zekere structuur en voorspelbaarheid aan hen te bieden. Geregeld liepen er jongeren weg, of bleven zij niet op hun kamer als zij een verplicht kamerprogramma hadden. Ook werd geregeld het meubilair omvergegooid, spullen van de afdeling gesloopt, of drukten sommige jongeren een paar keer per week de handbrandmelder in. De brandweer stond dan ook regelmatig voor de deur.

Penitentiaire Inrichting Over-Amstel (Bijlmerbajes) Te Amsterdam

Het op de juiste wijze aanbrengen van een zogenoemde koppelriem (handboeien die aan een lederen riem vastzitten, zodat een patiënt/gedetineerde van voren geboeid kan worden), hetgeen handig is tijdens bijvoorbeeld een transport, maar ook toegepast kan worden bij een onberekenbare patiënt/gedetineerde.Jezelf dit op de juiste wijze aanleren, was op zich niet eens zo moeilijk, maar je diende wel bepaalde veiligheidsmaatregelen in acht te nemen. Sommige patiënten/gedetineerden waren nou eenmaal dusdanig onberekenbaar, ondanks dat zij van tevoren beloofden jouw aanwijzingen gewoon op te volgen, gedroegen zij zich, toch vaak nog onverwachts, uit het niets, opeens agressief. Sommigen probeerden zich bijvoorbeeld uit de boeien los te wrikken wanneer jij die wilde werden aanleggen.Als ME of IBT-lid was het omdoen van een koppelriem tijdens een training een regelmatig terugkerend onderdeel om je zo bekwaam en bevoegd te houden.

Penitentiaire Inrichting Over-Amstel (Bijlmerbajes) Te Amsterdam

Om deel te mogen nemen aan het zogenaamde Intern Bijstands Team (IBT), kreeg je eerst een (gedegen) basisopleiding waar je onder andere kennis opdeed, als ‘Praktisch Penitentiair Optreden' (PPO), en waar je (ook) allerlei technieken aangeleerd kreeg om iemand te kunnen fixeren, een ‘holding’ toe te passen, zoals bepaalde armklemmen, een hoofdklem aanleggen, een beenklem doen, maar ook waar je met handboeien leerde werken. Bij eventuele geschiktheid kon je dan weer een aanvullende training doen, zoals een IBT-training. De training en de outfit die je aankreeg, is van dezelfde soort als die van de Mobiele Eenheid van de politie.Gedurende dit soorttrainingen mocht je zogenoemde harde middelen, zoals een helm, schild, wapenstok en dergelijke gebruiken om een onberekenbare en gevaarlijke patiënt/gedetineerde met te mogen overmeesteren. De herhalingstrainingen waren circa eens in de 3 à 4 weken, en waren van een verplicht karakter.Op een IBT-team werd regelmatig een beroep gedaan. Soms waren er dagen dat je meerdere keren per dienst/dag gevraagd werd om op een afdeling te komen assisteren. Er waren ook dagen dat het relatief rustig was.

Penitentiaire Inrichting Over-Amstel (Bijlmerbajes), Amsterdam

Binnen de toentertijd zo genoemde landelijke crisisinterventie PPC(A), voorheen ook wel bekend als de FOBA te Amsterdam werden de meest lastige categorie patiënten/gedetineerden opgenomen die (dus) nergens anders meer te hanteren waren. Deze toenmalige, toch wel bijzondere instelling, mocht dan ook niemand weigeren. In een maximaal beveiligde omgeving, veel mankracht in huis hebben, maar ook diverse deskundigen en experts onder 1 dak te hebben, er (vrijwel) alle drang- en dwangmaatregelen mochten worden toegepast, werd er getracht zo snel als mogelijk een crisis te bezweren.Met het op de juiste wijze hanteren van alle (aangeleerde) fysieke technieken om iemand te separeren en/of te fixeren, dit dus op een methodisch wijze te doen, goed samen te werken met je collega’s, en dit regelmatig in de praktijk uit te voeren, werd je hier al vrij snel vaardig in.

Forensische Observatie En Begeleidings Afdeling Foba), Dienst Justitiële Inrichtingen Over-Amstel

Bovenstaande cursussen werden ieder jaar in 2 dagdelen herhaald/opgefrist.

Penitentiaire Inrichting Over-Amstel, Amsterdam

Gezien het feit dat het aanbrengen van de zogenoemde zachte mechanische middelen als uiterste consequentie bij mijn vorige werkgever, het PPC(A) (de voormalige landelijke crisisinterventie FOBA te Amsterdam) werd toegepast, er daar overigens nauwelijks mee werd gewerkt, ben ik hiermee toch op een gegeven moment mee bekend geraakt. Alleen patiënten/gedetineerden, waarbij er ingeschat werd dat er mogelijk een acuut gevaar voor suïcide was (denk bijvoorbeeld aan patiënten/gedetineerden die dusdanig hard met hun hoofd bleven doorgaan met bonken tegen een wand/muur, met eventueel de dood tot gevolg), kwamen hier dan soms voor in aanmerking. Vanwege de zeldzaamheid van de toepassing van zo’n beperkende maatregel, of het gebruik maken van een zogenaamd Veiligheidsbed (in Justitiejargon ook wel ‘de fiets’ genoemd), mochten dit soort middelen alleen maar met goedkeuring van de Directie gebruikt worden.Aangezien je voor het op de juiste wijze gebruiken, en aanbrengen van deze middelen enige training en vaardigheid behoefde, werden maar enkele medewerkers/collega's hierin geschoold. Zelf heb ik die training nooit gedaan, maar gedurende de vele jaren dat ik daar werkzaam was, en ondanks dat het dus niet vaak werd gebruikt, zijn er toch enkele momenten geweest dat ik patiënten/gedetineerden heb verzorgd die op deze wijze gefixeerd waren.Als een tijdelijke, uiterste noodmaatregel, kon een patiënt/gedetineerde zich in ieder geval op dat moment geen ernstig letsel toebrengen.

Penitentiaire Inrichting Over-Amstel, Amsterdam

Deze uitgebreide cursus, toentertijd ook wel de 'FOBA-Cursus' genoemd, en die iedere nieuwe medewerker moest doen, was onderverdeeld in diverse modules, waaronder de module 'psychopathologie', de module 'strafrecht' en de module 'groepsdynamica'. Een ander belangrijk onderdeel van deze cursus was de module 'Praktisch Penitentiair Optreden' (PPO). Het zo spoedig mogelijk met goed gevolg afleggen van deze module, was toentertijd eigenlijk een belangrijke randvoorwaarde om in de praktijk met gedetineerden/patiënten op een paviljoen te mogen werken. Tijdens deze module werd je onder andere ook geleerd handboeien te gebruiken. Ook moest je een zogenaamde 'Fitheidstest' doen. Op al deze punten werd je beoordeeld en kreeg je een ‘certificaat van deelname’ als je alle modules met een voldoende had gedaan. Eigenlijk gold dat je alle modules moest hebben gedaan om bij de ‘FOBA’ in dienst te mogen blijven.

Penitentiaire Inrichting Over-Amstel

Toentertijd (ook) een zogenoemde verkorte ‘Mobiele Eenheidstraining’ gedaan.

Amsterdam

In tegenstelling tot bijvoorbeeld een Huis van Bewaring of gevangenis, kan het PPC(A), ondanks dat die onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Veiligheid en Justitie valt, op hoog beveiligd niveau, psychiatrische crisisinterventie bieden, die aan dezelfde richtlijnen voldoet als binnen de reguliere ggz of de forensische zorg. Het beste valt het PPC(A) nog te vergelijken met een een ggz-instelling, maar dan met zeer ruime bevoegdheden in vergelijking met de reguliere psychiatrie. Er wordt daar gewerkt conform de WBGO, maar de zogenoemde ‘Penitentiaire Beginselenwet’ maakt dat daar eerder kan worden overgegaan tot allerlei drang/dwang dan in een meer reguliere psychiatrisch setting. De toezichthoudende instantie voor patiënten /gedetineerden is onder andere de ‘Commissie van Toezicht’.

Amsterdam

Vanwege de vele jaren dat ik werkzaam was bij de landelijke crisisinterventie PPC(A) te Amsterdam (de voormalige FOBA), de vele cursussen en trainingen die ik in al die jaren dat ik daar werkzaam was heb gevolgd, zoals het volgen van weerbaarheidstrainingen, agressieregulatietrainingen, hoe je jezelf op een non-verbale wijze weerbaar op kunt stellen bij verbaal of daadwerkelijk (dreigend) fysiek gevaar, waar je ook leerde hoe je een patiënt op diverse manieren op een veilige wijze kon separeren (mocht dit onverhoops toch noodzakelijk zijn), maar een patiënt nooit langer, mits de veiligheid voor beide partijen veilig genoeg werd ingeschat, verbleef een patiënt daar zo kort mogelijk, heb ik wat betreft crisisinterventie de nodige ervaring opgedaan. Gezien het feit dat een verwarde patiënt, die duidelijk in een crisissituatie verkeerde en/of een gevaar voor zichzelf of een ander was, vrijwel altijd op advies van een psychiater en met toestemming van de Directie, dwangmedicatie kreeg toegediend, zich vaak heftig verzette, werd deze vaak door personeel met een me-outfit bejegend. Desbetreffende patiënt werd altijd goed gemonitord na het toedienen van de dwangmedicatie.

Amsterdam

Na een jaar promotie gemaakt naar Senior Zorg Behandel Inrichtings Werker.

Amsterdam, Noord-Holland, Nederland

Zoals eerder benoemd, was deze werkplek dus de enige in zijn soort in Nederland, en werd behalve als de landelijke crisisinterventie, ook wel geduid als de ‘Forensische Observatie en Begeleiding Afdeling’ FOBA). Aldaar werden dus (zeer) verwarde, gedetineerden/patiënten, met diverse, ingewikkelde psychiatrische problematieken, opgenomen.Ook werden daar regelmatig (zeer)gevaarlijke patiënten/gedetineerden geplaatst, die nergens anders (zie GGZ, KIB, patiënten die in een zogenaamd carroussel-systeem zaten binnen het gevangeniswezen, of in een Forensische Psychiatrisch Centrum tijdelijk waren vastgelopen, maar ook patiënten/gedetineerden die niet te hanteren waren in een politiecel, tot soms zelfs voor korte duur een jeugdige delinquent uit een zogenaamde Justitiële Jongeren Inrichting) te hanteren waren.Ook kwam het een heel enkele keer voor dat er een gedetineerde, vanuit de Extra Beveiligde Inrichting, bijvoorbeeld vanwege een hongerstaking en onderwijl weigerde met het personeel daar te praten, tijdelijk ter psychiatrische observatie werd opgenomen binnen de FOBA. Ook werden er weleens patiënten/gedetineerden geplaatst, bijvoorbeeld iemand die binnen een zogenoemde ‘Beschermde Leefgroep’, en daarvoor nog geen justitiële voorgeschiedenis had, op een zekere dag (opeens) een levensdelict pleegde op een medebewoner.Een aangeboden patiënt/gedetineerde kon (eigenlijk) nooit geweigerd worden door de FOBA, mits deze door de volgende, bevoegde partijen werden aangeboden, te weten:1. NIFP-psychiaters in penitentiaire inrichtingen (of psychologen)2. (dienstdoende) psychiaters van de crisisdienst (politiebureaus)3. psychiaters ggz/tbs

Foba

Eens in de 3 a 4weken volgde je verplicht trainingen om bevoegd te blijven om als IBT-er met de zogenaamde 'harde middelen' te mogen blijven optreden. Voorts gingen sommigen van ons in de pauzes naar het krachthonk of werd er in de zaal gevoetbald of gevolleybald.

Haarlem, Noord-Holland, Nederland

Aan de studie ‘Verpleegkunde’ (toentertijd door mijn toenmalige werkgever gefaciliteerd) begonnen, maar deze opleiding niet voltooid.

Dienst Justitiële Inrichtingen, Zeist

In de toenmalige Justitiële Jeugd Inrichting voor jongens, te weten ‘Eikenstein’ te Zeist, die onder verantwoordelijkheid stond van het Ministerie van Justitie, en in de volksmond ook wel een jeugdgevangenis werd genoemd, werden adolescenten gedetineerd in de leeftijd van 12 tot circa 21 jaar. De meeste (nog jonge) adolescenten hadden al een fors strafblad, voordat zij door een Jeugdrechter in deze ‘Justitiële Jeugd Inrichting’ werden geplaatst. Ook zaten er daar zogenoemde PIJ-passanten, een soort jeugd-TBS-ers, die op een wachtlijst stonden voor een Behandelsetting wegens hun verminderde toerekeningsvatbaarheid tijdens het plegen van het delict.Vreemd genoeg zaten daar ook (ook weer vrij jonge) adolescenten met een geheel andersoortige titel, namelijk ‘Onder Toezicht Stelling' (OTS). Zij hadden geen enkel strafbaar feit begaan, maar konden bijvoorbeeld vanwege een dusdanige ingewikkelde of onveilige thuissituatie niet langer thuis verblijven. Tegenwoordig schijnen deze twee categorieën niet meer gezamenlijk op één en dezelfde groep geplaatst te worden. Jongeren met alleen OTS vallen vandaag de dag onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Zij worden dus in een andersoortige, minder beveiligde setting geplaatst. Ondanks dat ik toentertijd nog studeerde, en daar een zogenoemd nuluren-contact had, draaide ik daar gemiddeld zo’n 3 diensten van 8 uur per week. Hoewel ik daar met een pittige doelgroep te maken heb gehad, is het een leerbare werkplek geweest.

Amsterdam, Noord-Holland, Nederland

Aan het begin van mijn studie ‘Sociaal Pedagogische Hulpverlening’ (heden ten dage ‘Social Work’ genoemd), ben ik naar een uitzendbureau gegaan om een zakcentje bij te verdienen. Vervolgens heb ik de keuze gemaakt om 1 a 2 dagen per week nachtdiensten te gaan draaien in bovengenoemde 2 psychiatrische instellingen. Ik heb toentertijd voornamelijk gewerkt op de gesloten opname-afdeling voor (psychiatrische) ouderen van de toenmalige Valeriuskliniek. Aangezien een niet gering aantal van de patiënten (redelijk) vergevorderde dementie hadden, stonden velen op de wachtlijst voor een verpleeghuis. Ondanks dat ik geen verpleegkundige achtergrond had, geenszins bekend was met wat voor verpleegtechnische handelingen dan ook, was ik gedurende mijn nachtdienst toch verantwoordelijk voor een gehele vleugel met oudere (psychiatrische) patiënten. Met (veel) vallen en opstaan, zeker in het begin, heb ik daar uiteindelijk best veel geleerd, mijn kennis vergroot en zodoende specifieke handelingsvaardigheden opgedaan; het werken met een doelgroep als deze heb ik me dan ook enigszins eigen heb gemaakt.

Nee, Personeelsadministratie / Personeel En Arbeid / Personeelszaken

Samen met een toenmalige vriend, toen dat nog klaarblijkelijk nog kon, heb ik in verkorte tijd het HAVO en de zogenaamde opleiding MBO-SPW.

Geen Titel (Van Deze 2-Jarige Opleiding Alleen Het Eerste Jaar Gevolgd), Geriatric Nurse/Nursing

Naast mijn baan toentertijd volgde ik eenmaal per week hier een dag les in het kader van een deeltijdstudie Verpleegkunde.

Havo En Mbo Tegelijkertijd Behaald, Hoger Algemeen Voortgezet Onderwijs En De Mbo-Opleiding Sociaal Pedagogisch Werk

Middels de verkorte leerweg in 2 jaar tijd tegelijkertijd mijn HAVO diploma als mijn MBO diploma 'Sociaal Pedagogisch Werk' behaald..

Bachelorgraad, Sph, Cijferlijst Van Het 4E Leerjaar Was Ruim Een 8+

Tot enkele jaren terug werd deze HBO-opleiding aan de Hogeschool van Amsterdam nog ‘Sociaal Pedagogische Hulpverlening’ genoemd. Heden ten.