Dit boek vertelt het ongelooflijke verhaal van kernenergie. Het gaat over de opkomst, ondergang en terugkeer van kernenergie. Via levendige verhalen over sleutelfiguren en bepalende momenten onderzoek ik waar de diepgewortelde argwaan vandaan komt, en hoe het toch kan dat er zo'n enorme kloof zit tussen wat we dénken te weten over kernenergie en hoe het werkelijk zit. Zelf ben ik een groot voorstander (geworden) van kernenergie. Toch heb ik dit boek niet geschreven als een pleidooi. Meer nog dan over de vraag wat wij nu moeten doen met kernenergie gaat het over de vraag wat kernenergie met óns doet.

In "De energietransitie: Naar een fossielvrije toekomst, maar hoe?" onderzoek ik de huidige plannen om over te schakelen van fossiele naar duurzame bronnen. Dit staat er op de achterflap: We staan voor een ongekende maatschappelijke verandering. Om de mondiale opwarming te stoppen, moet de uitstoot van CO2 drastisch omlaag. Daarom sluiten we kolencentrales en draaien we zelfs de gaskraan dicht. Hoe komen we dan aan voldoende, duurzame energie? Kan het wel met windmolens, zonnepanelen en warmtepompen? Blijven we toch gewoon gas gebruiken? Of biedt kernenergie een onverwachte uitkomst? Hoe haalbaar en betaalbaar is een fossielvrije toekomst? Dit boek beschrijft wat de transitie inhoudt en schept helderheid in een verhit debat vol vooringenomenheid, onjuiste argumentatie en preken voor eigen parochie. De energietransitie is een onmisbare bijdrage aan het denken over een van de grootste vraagstukken van de 21e eeuw.

Ik nam het initiatief voor een boek over het ecomodernisme, een nieuwe, groeiende beweging van groene denkers en doeners. Ik werkte eraan met zes andere journalisten en onderzoekers, onder wie Ralf Bodelier en Hidde Boersma. In 16 prikkelende hoofdstukken brengen we de belangrijkste ecomodernistische ideeën over vier kernthema's: energie, landbouw en voeding, natuur, en armoede en ontwikkeling. Zelf schreef ik onder meer de inleiding, het hoofdstuk over natuurlijke grenzen en de epiloog, redigeerde de meeste andere hoofdstukken, en schreef mee aan de hoofdstukken over fossiele brandstoffen, energiebesparing, duurzame ontwikkeling en bevolkingsgroei.

In deze podcast voer ik gesprekken over een schone planeet en een goed leven voor iedereen. Gasten waren onder meer: Maarten Boudry, Nilüfer Gündogan, Rosanne Hertzberger en Roanne van Voorst. Beluister hier alle afleveringen: https://podcastluisteren.nl/pod/Welkom-in-het-Antropoceen.

Ik verzorg lezingen en neem deel aan publieksdebatten, met name over thema’s uit mijn boeken: kernenergie, de energietransitie en het ecomodernisme, de opkomende beweging van pragmatische milieubeschermers.

Als freelance journalist schrijf ik voornamelijk interviews met en portretten van vrijdenkers in de weekendbijlagen van de Volkskrant en Trouw. Voor Vrij Nederland schrijf ik achtergrondartikelen. Het Vlaamse weekblad Humo neemt geregeld artikelen van mij over, al schrijf ik daarvoor ook in opdracht. In de afgelopen jaren zijn ook stukken van mij verschenen in onder meer De Groene Amsterdammer, OneWorld en Nieuwe Revu.

Tegengeluid was een platform dat ik heb opgezet voor meningen die je op de opiniepagina's en in debatcentra zelden of nooit hoort. Ik stelde een digitale nieuwsbrief samen met introducties en linkjes naar de meest uitdagende, controversiële opiniestukken die ik op internet had gevonden. Tegengeluid was bedoeld voor iedereen die wil worden uitgedaagd – en graag zelf uitdaagt.

The Optimist is een opinietijdschrift dat 6 keer per jaar verschijnt in het Nederlands en Engels, en toen nog 4 keer per jaar als supplement bij NRC Handelsblad. The Optimist werd in het voorjaar van 2013 de nieuwe naam voor Ode.Toen ik in dienst terugkeerde als hoofdredacteur was het mijn opdracht om het blad beter en mooier te maken. Inhoudelijk wilde ik het verrassender en relevanter; voor het oog moest het aantrekkelijker en sprankelender.

In 1999 kwam ik werken bij Ode (de voorloper van The Optimist). In 2004 werd ik adjunct-hoofdredacteur. Na de verhuizing van ons redactiekantoor naar San Francisco (waarbij mijn vrouw en ik zijn meeverhuisd) werd ik Managing Editor en verzorgde ik de eindredactie. Begin 2011 zegde ik mijn baan op en zijn we met onze kinderen terugverhuisd naar Nederland. Ik werkte anderhalf jaar als freelance journalist voordat ik in de zomer van 2012 zou terugkeren als hoofdredacteur.

Bij dagblad Trouw liep ik mijn laatste stage van de School voor de Journalistiek. Na mijn stage mocht ik blijven "hangen". Ik werkte er voor de binnenlandredactie en mediaredactie.