PURE EGOISM

George Orwell w eseju „Dlaczego piszę” wskazał cztery fundamentalne motywacje do pisania – entuzjazm estety, pobudka historyczna, cele polityczne oraz czysty egoizm. Uważamy, że te fundamentalne motywacje Orwella, a szczególnie ostatnią z nich – czysty egoizm – można z powodzeniem przenieść na wszystkie dziedziny sztuki. Wszystkich ludzi, a szczególnie artystów, cechuje pragnienie uznania, bycia uważanym za mądrego i utalentowanego, zapamiętania przez potomnych. Egoizm w rozumieniu Orwella nie jest zjawiskiem negatywnym. Jest świadectwem posiadania własnej, wyrazistej osobowości, a świadomy egoizm cechuje według niego najwybitniejszych przedstawicieli społeczeństwa – naukowców, artystów czy przedsiębiorców. Pragnienie zaspokojenia swojego ego i dążenie do bycia uznawanym za wybitnego sprawia, że artyści mają odwagę dzielić się ze światem swoją pracą. Czysty egoizm nie neguje również innych pobudek do tworzenia, idzie raczej ramię w ramię z chęcią wpływania na emocje i zachowanie ludzi poprzez sztukę. Bez egoizmu artystów ogromna część sztuki nigdy nie ujrzałaby światła dziennego. Któż bowiem miałby odwagę zaprezentować światu swoje dzieło, jeżeli nie byłby przekonany o tym, że jest dobre?