Universus Sosyal Araştırmalar Merkezi

Dünya kabuk değiştiriyor, bu ilk kez rast geldiğimiz bir şey de değil üstelik. Asimetrik olsa da bu periyodik değişikliklere aşinayız. Ömrümüzün her çeyreğinde dünyanın yeni bir kabuk değiştirme ihtiyacına düştüğü, bir önceki değişikliğin bir sonraki değişikliğin temelini karmaktan öte bir anlam içermediği bu kabuk değiştirmelerin, kabuğun kırılmadan bir nihayete varmayacağı aşikar. Kabuğu nasıl mı kıracağız? Bilmiyoruz, bildiğimiz iddiasında da değiliz ama arıyoruz; Dyojen misali elimizde bir fener, gündüz vakti kabuğun nasıl çatlatılabileceğini arıyoruz. Yaşadığımız topraklar da bu kabuğun altında elbette. Belki her kabuk değişikliği aynı ölçüde etkilemiyor kimi toprakları, belki kabuk aynı vakitlerde değişmiyor onlar için. Yine de küçük çatlamalar yaşanıyor dünyanın binbir coğrafyasında. Türkiye hariç değil. En son söyleyeceğimizi en başta söyledik, biz kabuğun biçimiyle aslında pek ilgilenmiyoruz. Kabuğun değişikliğiyle, bizi çevreleyen dertlerimiz buhar olmayacak. Bunu biliyoruz işte. Öyleyse, bizi çevreleyen dertlerimizi kırmakla yola koyulabiliriz. Belki biz, bizi çevreleyen dertlerimizi kırarak dünyanın da kendi kabuğunu kırmasının kapısını aralamış oluruz. Kabuk, tahmin ettiğimizden de kalın. Kabuğun altında ülkeler, şirketler, üniversiteler var. İnsanlar var, biz varız, hepimiz. Sanki dışarıdaymışız gibi konuştuk yukarıda biliyoruz ama biz de bu kabuğun altında, kabuğu kırabilmekle uğraşırken, bir yandan kabuğun onarılmasına neden oluyoruz. Üniversiteler var dedik, akademi var bu kabuğun altında. Kabuğun, en berraklaştığı yer hatta orası. Kabuk değişikliklerinin insan istihdamıyla, varış rotalarıyla mutfağı orası. Neden mi varız öyleyse? Bizi çevreleyen dertlerin, dünyaya bağlanmış bu kabukla yakından bir ilişki içerisinde olduğunun farkındayız. Yeni bir dünya kurmak elde değil, yeni bir şeyler söyleyebilmeye koyulduk. Öyleyse, bu kabuğu söküp atmanın vakti. Bu yüzden buradayız.