Suzanne van Schaik

Soms ’s ochtends om zes uur. Soms hele zondagen, als mijn dochter er niet was. Soms ’s avonds laat. Soms in het bos tegen een boom. Op het strand. In de bloedhitte in de tuin. Opgekruld op de bank met buiten een dik pak sneeuw. Met Abby, de hond, op schoot. Op het terras. Soms met tranen. Vaak met dansjes tussendoor. Een week opgesloten in een hotelkamer in Antwerpen. De afgelopen veertien maanden schreef ik mijn debuutroman. Het was het jaar waarin ik een pivot maakte met mijn bedrijf. Liefde losliet. Faalde. En weer doorliep. Waarin ik elke dag twee uur getraind werd door Pranay. Een uitgever vond. Een coverfoto maakte. En opnieuw maakte. Ondertussen schreef ik. Soms maar een paar zinnen. En soms 10.000 woorden op een dag. Ik schreef tot er 300.000 woorden stonden. En haalde er vervolgens 170.000 weer weg. In veertien maanden stopte ik mijn ziel en zaligheid in het boek. En toen het bijna af was, was dit waarmee ik werd geconfronteerd… https://bit.ly/delaatstetraan _______ Volg Suz op Instagram: https://bit.ly/2ISVxtS Luister de Suz & Pranay podcast: http://bit.ly/3RCfwBB Werk met Suz: https://suzannevanschaik.nl